Kolendra Siewna

Kolendra Siewna (Coriandrum sativum L.)

Coriandrum_sativum

Kolendra znana jest nam jako przyprawa. Zarówno owoce/nasiona jak i liście wykorzystywane są do nadania potrawom oryginalnego smaku. Surowcem leczniczym wykorzystywanym w medycynie naturalnej są owoce kolendy – Fructus Coriandri, które zawierają olejek eteryczny. Przetwory z kolendry mają właściwości wiatropędne, żółciopędne, polepszają trawienie i przyswajanie pokarmów. Stosuje się je w lecznictwie jako składnik prepatarów i mieszanek ziołowych, które podawane są przy chorobach układu pokarmowego. Zewnętrznie stosuje się olejek kolendrowy w preparatach do płukania jamy ustnej i gardła, niektórych chorobach skórnych na tle bakteryjnym i grzybowym oraz trudno gojących się ranach i oparzeniach.

Owoce kolendry zawierają odporny na temeraturę czynnik przeciwwitaminowy (anty B1), co przy długotrwałym stosowaniu powoduje zubożenie oranizmu w witamine B1. Dlatego należy stosować ją rozważnie i nie przesadzać.

Napar kolendrowy:

1 łyżeczkę rozgniecionych owoców kolendry zalać 1 szklanką wrzącej wody. Pozostawic pod przykryciem na 30 min. Odstawić do przesygnięcia na kolejne 15 minut i przecedzić. Pić 1/2 szklanki 2-3 razy dziennie przed jedzeniem jako środek wiatropędny, regulujący trawienie, lekko uspokajający i rozkurczowy oraz zwiększający wydzielanie soku żołądkowego.

Zioła wiatropędne:

Zmieszać po 10g owoców kolendy, owoców kopru włoskiego, owoców anyżu i owoców kminku. Nieco rozgnieść jedną bądź półtora łyżeczki mieszanki i wsypać do termosu. Zalać 1 szklanką wrzącej wody i zamknąć termos. Po godzinie przecedzić. Pic 2 razy dziennie po pół szklanki przed jedzeniem.

Kminek Zwyczajny

Kminek Zwyczajny (Carum carvi L.)

kminek

Kminek zwyczajny jest nam znany przedewszystkim jako przyprawa. Surowcem który wykorzystywany jest to celów leczniczych są owoce kminku – Fructus Carvi, a przez destylację z parą wodną otrzymuje się olejek kminkowy – Oleum Calvi. Owoce kminku działają korzystnie na przewód pokarmowy, drogi żółciowe, wątrobę, nerki i skórę.  Poza tym kminek wzmaga wydzielanie soku żołądkowego, poprawia apetyt i jest też środkiem wiatropędnym, ułatwiającym bezbolesne oddawanie gazów. Polecany jest dlatego przy wzdęciach, nieprzyjemnym odbijaniu i bólach brzucha. Olejek kminkowy stosuje się doustnie jedynie jako składnik niektorych specyfików, natomiast zewnętrznie stosowany jest przy powierzchniowych zakażeniach bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych (świerzb).

kminek

Syrop kminkowy dla dzieci i dorosłych

Zmiksować starannie 1 łyżkę stołową owoców kminku w szklance gorącej wody, pozostawic pod przykryciem przez 20 minut i przecedzić. Dodać ewentualne miodu do smaku i podawać po 1 łyżeczce kilkakrotnie w ciągu dnia po jedzeniu jako środek wiatropedny.

Krem/smarowidło przeciw świerzbowcą

Rozpuścić 10 g olejku kminkowego i 5 g olejku tymiankowego w 15 ml spirytusu 95-procentowego. Zmieszać z 150 g oleju bazowego (np. olej rycynowy lub inny olej roślinny). Stosować do smarowania skóry przeciw świerzbowcom u ludzi i zwierząt domowych. Przechowywać w lodówce.

Rumianek pospolity

Rumianek pospolity (Matricaria chamomilla)

Rumianek jest jednorczną silnie aromatyczną rośliną. Kwitnie od maja do lipca. Do celów leczniczych zbiera się koszyczki (kwiaty) z możliwie najkrótszą szypułką.  Kwiaty zawierają olejek eteryczny, flawoniody, związki kumarynowe, śluz, cholinę, karotenoidy i sole mineralne. Dzięki zawartości rozpuszczalnego olejku eterycznego wyciągi z rumianku działają przeciwzapalnie na błony śluzowe i skórę. Najbardziej czynnymi związkami są α-bisabolol i spiroeter, a w mniejszym stopniu chamazulen, któremu przypisuje się działanie przeciwalergiczne. Flawonoidy oraz związki kumarynowe zawarte w kwiatach rumianku działają rozkurczowo na mięśnie gładnie jelit. Dzięki temu rumianek przywraca prawidłowe ruchy perystaltyczne, zapobiega wzdęciom i jest skutecznym środkiem wiatropędnym. Działa też słabo żółciopędnie i uspokajająco.

Napar z kwiatów rumianku

1-2 łyżki kwiatów zalać 2 szklankami wrzącej wody i trzymać pod przykryciem przez 15 minut. Przecedzić  i pić po 1/2 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami w stanach zapalnych przewodu pokarmowego jako środek  rozkurczowy i wiatropędny. ten sam napar można stosować zewnętrznie do płukania jamy ustnej, okładów i przymoczek.

Maść rumiankowa

250 gram oleju kokosowego nalezy rozpuścić  w rondelku, dodać 4 garście koszyczków rumianku, mocno podgrzać i zostawić na 24 godziny. Następnie lekko podgrzać i przcisnąć przez lnianą ściereczkę. Dobrze wymieszać i przełożyć do czystych słoiczków. Stosować zewnętrznie przy oparzeniach, zadrapaniach i zapaleniach skóry.

 

Babka Lancetowata

Babka lancetowata ( Plantago lanceolata)

Do celów leczniczych wykorzystuje się w pełni wykształcone liście babki lancetowatej. Równorzędnego surowca dostarcza Babka Zwyczajna ( Plantago maior). W liściach występuje glikozyd aukubina, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, związki śluzowe, pektyny i sole mineralne, a wśród nich krzemionka i sole cynku. Przetwory z liści baki lancetowatej i zwyczajnej działają przeciwzapalnie na błony śluzowe jamy ustnej i gardła oraz przewodu pokarmowego. Zmniejszają przekrwienie błon śluzowych oraz nadmierna przepuszczalność włosowatych naczyń krwionośnych. Ponadto działają bakteriostatycznie. Obserwuje się również nieznaczne działanie wykrztuśne i rozkurczowe na mięśnie gładkie górnych dróg oddechowych. Odwary działają też nieco ściągająco i słabo moczopędnie. Sok ze świeżych liści babki lancetowatej lub zwyczajnej albo odwar z liści wysuszonych przyspiesza gojenie ran i regeneracje nasórka (w formie okładów na uszkodzenia skóry róznego rodzaju).

Odwar z liści babki:

1 łyżke liści babki zalać 1,5 szklanki ciepłej wody i ogrzewać do wrzenia. Gotować łagodnie pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10-15 min i przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki w nieżycie jelit i biegunce. Ten sam odwar mozna stosować zwenętrznie do  płukań, okładów i przemywań. Do oczu rozcieńczyć wodą w proporcji 1:1.

Zioła przeciwbiegunkowe:

Zmieszać po 15 gram liści babki, kwiatów rumianku, kory dębowej, owoców borówki czarnej i ziela rdestu ptasiego oraz po 10 gram kłącza pięciornika i porostu islandzkigo. Zalać 1 łyżkę ziół 1 szklanką ciepłej wody. Ogrzewać do wrzenia i gotować łagodnie pod przykryciem 3-5 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie przed jedzeniem 1 szklankę jako środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, osłaniający oraz przeciwbiegunkowy.